بسم الرب الحسین

فرا رسیدن ماه محرم را به محضر آقا امام زمان تسلیت عرض می گویم

                                                   

پرسش:

فلسفه گريستن بر امام حسين و مصائب ايشان چيست؟ چرا اين قدر اجر و ثواب دارد؟

پاسخ:

گريه بر مصائب سالار شهيدان باعث زنده نگه داشتن نهضت حسيني است. چنان كه به اسارت رفتن خاندان امام باعث پايمال نشدن خون شهيدان كربلا شد. در اثر رساندن پيام امام به مردم كوفه و شام توسط امام سجاد(ع) و حضرت زينب(س) نهضت عاشورا به ثمر نشست.

گريستن در سوگ شهداي كربلا، تجديد بيعت با عاشورا و فرهنگ شهادت و تغذيه فكري و روحي با اين مكتب است. اشك ريختن نوعي بيعت و امضا كردن پيمان و قرارداد دوستي با سيد الشّهدا و ابراز انزجار و تنفّر از قاتلان حضرت است. از اين رو ائمه(ع) به گريستن بر مظلوميت شهداي كربلا تأكيد كرده و شهادت اشك را بر صداقت عشق پذيرفته‏اند. براي گريه بر مصيبت‏هاي امام حسين(ع) ثواب‏ها و فضيلت‏هاي فراوان ذكر كرده و فرموده‏اند كه چشم گريان بر كربلائيان، چشمه فيض خدا است،(1) زيرا اشك ريختن در عزاي حسين(ع) نشانه پيوند قلبي با اهل بيت(ع) و سيدالشّهدا(ع) است. اشك، دل را سيراب مي‏كند، عطش روح را برطرف مي‏سازد، و نتيجه محبتي است كه نسبت به اهل بيت حاصل مي‏شود. نيز نشانه همدلي و هماهنگي روحي با ائمه اطهار(ع) است. قلبي كه مهر حسين(ع) داشته باشد، بي شك به ياد مظلوميت و شهادت او مي‏گريد.

فضيلت‏ها و ثواب‏هاي زيادي كه براي گريه بر امام حسين(ع) در روايات ذكر شده، در صورتي است كه گناه و فسق و آلودگي انسان در حدي نباشد كه مانع رسيدن فيض الهي گردد. اشكي كه مبيّن پيوند عاطفي و رابطه مكتبي واتصال روحي با راه و فكر و خطّ سيّد الشهدا است كه حتماً زمينه ساز پرهيز از گناه مي‏گردد.

به تعبير شهيد مطهري "گريه بر شهيد، شركت در حماسه او و هماهنگي با روح وي و موافقت با نشاط و حركت او است".(2) آري چنين اشكي سزاوار آن همه ثواب است.

گريه در فرهنگ عاشورائيان سلاح هميشه برّاني است كه فرياد اعتراض به ستمگران را دارد. اشك زبان دل است و گريه فرياد عصر مظلوميت، رسالت اشك نيز پاسداري از خون شهيد است. به تعبير حضرت امام خميني(ره) "گريه كردن در عزاي امام حسين، زنده نگهداشتن نهضت است. گريه بر مظلوم، فرياد مقابل ظالم است".(3) زنده نگهداشتن نهضت حسيني، آثار و بركات بسيار در زندگي فردي و اجتماعي انسان‏ها دارد.

بنابراين فلسفه گريه بر امام، ادامه دادن راه ايشان و زنده نگه داشتن يا دو نهضت او و فرياد عليه ظلم و ستم است. تأكيد بر گريه براي امام مي‏فهماند كه بايد انسان هميشه حسيني باشد و در برابر ظالمان در هر زمان ايستادگي كند.

بدين خاطر است كه خداوند به گريه كنندگان ثواب‏هاي زيادي مي‏دهد. اما چند قطره اشك ريختن به تنهايي نمي‏تواند انسان را بهشتي نمايد، در حالي كه انسان فسق و فجور انجام مي‏دهد، نيز مجوّزي براي كارهاي ناپسند نيست، اگر چه همين چند قطره اشك از هر كس بر نمي‏آيد، زيرا تا رقت قلب و پيوند با حماسه حسيني نباشد، اشك سرازير نخواهد شد؛ بنابراين قطرات اشك، نمايانگر رقت قلب انسان و نزديك شدن با روح حسيني و حماسه او است.

پي نوشت‏ها:

1. بحارالأنوار، ج 44، ص 286.

2. مرتضي مطهري، شهيد (ضميمه قيام و انقلاب مهدي) ص 124.

3. جواد محدثي، فرهنگ عاشورا (به نقل از صحيفه نور، ج 8، ص 70) ص 38۴.